دل تنگ

دلم تنگ است

دلم دل تنگ چشمانی است

که سهمش از نگاهم

فقط دیدن بود

وهرگز نفهمید

عشق را

دلهره را

و بی تابی هایم را از چشمانم

شعری از فروغ

بقیه شو خودتون بخونین من از اینجاش خیلی لذت بردم

. . .

من صفای عشق می خواهم از او

تا فدا سازم وجود خویش را

او تنی می خواهد از من آتشین

تابسوزاند در او تشویش را

. . .

"فروغ همیشه فروغ"

نگاه تو از آغاز تا اکنون

امروزم را به چشمانت گذراندم

و عبور پی در پی نگاهت را

بی آنکه باشی و بدانی

مرور کردم

از آغاز تا اکنون

دلم مورخ این لحظه هاست

برای آیندگانی که از من

و از تک تک هستی من خواهند بود !

و عاشقانه های مرا

عارفانه

احساس خواهند کرد

سپندارمذگان روز عشاق خجسته باد

دوست داشتن و عشق ورزیدن یکی از خصیصه هایی است که خداوند در درون انسان ها نهاده است و شاید با این ویژگی خواسته نهایت عشق خود را  به انسان نشان دهد .

اروپاییان روز 14 فبریه را روز عشاق یا همان (ولتنتاین) می نامند و رسم است در این روز عشاق به یکدیگر محبت کرده و هدیه بدهند . این رسم در قرن سوم میلادی با کشیشی (ولنتین)که قربانی راه عشق گردید بنا نهاده شد .

پیشینه و قدمت چنین رسمی اما در میان ایرانیان بسیار قدیمی تر است چرا که ایرانیان از بیست قرن پیش از میلاد چنین آیینی را داشته اند .

جشن «سپندارمذگان» یا «اسفندگان»، روز گرامیداشت زنان در ایران باستان بوده و این روز به نام «مرد گیران» یا «مژدگیران» یا «مزدگیران» (= هدیه گرفتن از مردان) نیز در ادبیات فارسی بکار رفته است.

روز پنجم هر ماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا «سپندارمذ» یا «اسپندارمد» نام دارد.

این واژه که در اوستایی«سْپِنْتَه آرمَئیتی»(Spenta-Ârmaiti) می‌باشد و نام چهارمین امشاسپند است، از دو بخش «سپنته»(Spenta) یا «سپند» به مانک پاک و مقدس و «آرمئیتی»(Ârmaiti) به مانک فروتنی و بردباری تشکیل شده است و مانک این دو با هم فروتنی ِپاک و مقدس است. این واژه در پهلوی «سپندارمت»(SpandÂrmat) و در فارسی «سپندارمذ» و «اسفندارمذ» و «اسفند» شده است.

امشاسپند سپندارمذ، نگهبان و ایزدبانوی زمین ِسرسبز و نشانی از باروری و زایش است.

سپندارمذ یکی از امشاسپندان جاودانی مونث است. او مظهر پاکی، فروتنی، محبت، عشق، خلوص، فروتنی و پارسایی اهورامزدا است و در عالم مادی نگهبانی زمین و زنان نیک با اوست.

در مزدیسنا زندگانی عبارت است از طی مدارج سعادت و کمال در این جهان واز پرتو آن به ساحت قدس پروردگار پیوستن در جهان دیگر. (هفت مرحله روحانی- پیروی و کمک خواستن از امشاسپندان)

سپنتا آرمیتی (سپندارمذ) پاکی، فروتنی و محبت نام یکی دیگراز (چهارمین) امشاسپندان می‌باشد. سپندارمذ را در پهلوی سپندارمت، در اوستا سپنتا آرمیتیT و در فارسی سپندارمذ، سپندارمد، اسپندارمد، اسپندارمذ، سفندارمذ گویند.

پنجمین روز ماه و آخرین ماه سال موسوم به سپنتا آرمیتی (سپندارمذ) است. روز سپنتا آرمیتی (سپندارمذ) در اسفند ماه روز زن – مادر است. در این روز جشن می‌گرفتند و زنان از شوهرانشان هدیه دریافت می‌کردند، ازاین رو به جشن مژدگیران معروف بوده است. بید مشک گل مخصوص سپنتا آرمیتی است.

تو مرا باور کن

نیستی !

اما

لحظه هایم با توست

روح من ، دستانم

 و همه هستی من منتظرند

تو مرا باور کن

گناه !!!!!

 چگونه عشق می تواند گناه باشد؟

تو ، خود عشقی

باور کن

باور من این است

نیستی !!!!

اما

روزگارم با توست

نفسم ، ایمانم

با تو مأنوس شده

تو مرا باور کن