لعل جان بخشت، که ياد از آب حيوان مي دهد
زنده را جان مي ستاند، مرده را جان مي دهد
دور بادا چشـــم بد، کامـــــروز در ميدان حسن
شهســــوار من سمند ناز جولان مي دهـــــــد
يارب! اندر ساغـــــــر دوران شراب وصل نيست
يا به دور ما همه خوناب هجـــــــران مي دهد؟
دل مگـــــــر پا بسته زلف تو شد کز حـــــال او
باد مي آيد، خبرهاي پــــــــــريشان مي دهد؟
نيست درد عشق خوبان را به درمان احتيــــاج
گــــــر طبيب اين درد بيند ترک درمان مي دهد
موجب اين گريه هاي تلخ مي داني که چيست؟
عشوه ی شيرين که آن لب هاي خندان مي دهد
اي اجل، ســــوي هلالي بهر جان بــــــــردن ميا
زانکه عاشق گاه مردن جان به جانان مي دهـد