ای نامت از دل و جان درهمه جا به هر زبان جاریست....
عطر پاک نفست سبز و رها درآسمان جاریست ....
 روی ماهت همه شب، در دل شب چون کهکشان باقیست

تو نسیم خوش نفسی من کویر خار و خسم  ،
گر به فریادم نرسی ، هم چون مرغی درقفسم
 تو با من اما ، من ازخودم  دورم؛ 
چو قطره از،  دریا من ازتو مهجورم

 با یادت ای بهشت من آتش دوزخ کجاست ؟
عشق تو درسرشت من با دل و جان آشناست!

 چگونه فریادت نزنم؟
 چرا دم ازیادت نزدم 
 در اوج تنهایی ،اگر زمین ویرانه شود،
جهان همه بیگانه شود؛ تویی که مانایی...

ای نامت.....