به نام عالِمي كه آموزگار نداشت
درود عزيزان
روز و هفته تان (معلم) فرخنده
اينك كه با قلبي سرشار از دوستي ، با كوله باري از اندوخته ها و عنايت بي كران معلم جاويد قدم در مسير عشق نهاده ايم . عاشقانه مي ايستيم و ققنوس وار مي سوزيم تا حياتي در نسلي بدهيم كه پيغامبران عشق باشند و اين تحفه ي آسماني را در بي كران هستي بگسترند . باشد كه شكوفايي اين غنچه هاي عشق را نظاره گر باشيم .
+ نوشته شده در شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 19:19 توسط رضا
|